Van alles en nog wat

Hoi allemaal,

Het is alweer een poosje geleden dat jullie wat van mij gehoord hebben en ik kreeg zelfs al af en toe vragen ‘wanneer ik nou weer een stukkie ging schrijven’. Wel echt super leuk al die positieve reacties op mijn schrijfsels!

Twee van mijn trouwe lezers, Berber en Lisa vragen al een poosje of ik een stukje wil schrijven over mijn belevenissen met hun in Williamsburg, dus daar trappen we mee af...

Tatoes zetten in Williamsburg:

Zoals sommigen van jullie al weten ben ik niet de enige Amfi Nederlander hier op kantoor: Berber is hier ook (door mij Berbs gedoopd en ze noemt mij Ans). Lisa is een vriendin van Berber en zit tevens ook bij mij in de klas, dus toen ik hoorde dat ze hier was om Berber (en Mila, die ook op AMFI zit en hier stage loopt maar weer niet bij Hugo Boss, snap je het nog?) op te zoeken leek het mij natuurlijk super leuk om ook even af te spreken.

Op zondag spraken we dus af om naar de markt in Williamsburg te gaan. Ik moest even op ze wachten en toen scheet er een vogel op mijn kop (is nog super hard trouwens, leek net alsof het een steen was) terwijl ik echt NET mijn haren had gewassen. Dus nadat ik de groene drap eruit had gewassen trof ik Lisa en Berber. Dat was heel erg leuk, zowieso als er iemand lanskomt die je kent van thuis dan brengt diegene alle kleuren en geuren en verhalen van thuis mee en dat is altijd fijn.

De markt bleek er helaas niet meer te zijn, maar we shopten gezellig wat rond in Williamsburg, nuttigden een heerlijke lunch en kletsen een hoop over amfi en hugo boss. Lisa doet nu de minor Denim, waarbij ze samen met branders en designers een jeans merk in de markt moeten zetten. Heel leuk om daar ook over te horen dus.

Even later kwam Mila ook nog en was het helemaal een oer hollandse bedoeling.

Toen liepen we langs een tattoo shop....

Lisa was al een poos van plan om in New York een tattoo te zetten en Berber ook. Ik wilde al weer een hele poos een tweede en toen Mila ook overstag ging dacht ik: ach wat, we doen het gewoon!

Ik mocht als laatste en helaas kwam er net voor mij een of ander achterlijk wijf met haar die nog achterlijke vriendinnen binnen die niet EEN maar TWEE tepelpiercingen ging laten zetten (nou kan je er gelukkig ook niet meer zetten, maar toch).

Al voordat ze uberhaupt in de pierce stoel zat had de hele tent d’r tieten al zo’n drie keer gezien (omdat ze natuurlijk moest aanwijzen waar ze ze wilde, alsof we dat zelf niet begrepen) en haar vriendinnen al acht keer gekrijsd dat ze zo’n heldin was.

Nou, terwijl ik dus een tattoo kregen stonden zij naast mij. Vriendin 1 was het hele spektakel aan het filmen en had daarbij al 3 keer de telefoon op de grond laten vallen van de stress. Vriendin 2 wapperde zenuwachtig met haar handen, terwijl de star van dit spektakel als een echte diva MET HAAR ZONNEBRIL OP twee stekels door d’r **** kreeg. En ik zat daar dus naast. Wat een drama.

Maargoed, ik heb het overleefd, ik weet niet of dat ook voor haar gold, maar dat kan me eigenlijk ook niet zoveel schelen.

De volgende dag moest ik natuurlijk even aan paps en mams mededelen dat ik er weer een plaatje bij had. Toen ze vroegen wat het was en ik zei ‘een ankertje op m’n enkel’ moesten ze vooral heel hard lachen en mama zei dat ze dat ook wel als kettinkje voor mij had. Maar toen ik vertelde dat het naast hoop voor mij ook vooral voor mijn familie staat vonden ze het geloof ik toch wel mooi.

Ze vroegen alleen wel of ik nou niet elke keer als ik in het buitenland een tattoo ging zetten, maar dat ben ik niet van plan.

Sight seeing met Irma en Michiel en Pol en Anna:

Afgelopen weekend trof ik I/M/P/A, vrienden van mijn oom en tante en kennisen van mijn ouders. Zij doen een weekje New York en wilden ook wel een dagje met mij op stap!

Eerst kwamen ze gezellig koffie drinken bij Sam en mij en Sam had allemaal lekkere dingen gehaald. Ze hadden ook een grote tas voor mij mee van thuis, vol met boeken, drop, tijdschriften en een lieve kaart. Daarna liet ik hun de buurt zien waar ik woon en liepen we door Greenwich. Het was die dag heel koud, dus we hebben ook veel binnen gezeten en warme drankjes gedronken!

Woensdag appte Michiel mij of ik het leuk vond om die avond mee te gaan naar het Apollo theater. Dit is een bekend theater in Harlem, waar sterren als Michael Jackson, Billy Holiday, Ella Fitzsgerald (allemaal oude sterren dus), maar ook de Black Eyed Peas hebben opgetreden voordat zij bekend werden.

Het was amateur night en de avond werd aan elkaar gepraat door een bekende (naja voor mij onbekend) maar vooral erg grappige cabratier.

Het publiek had ook inbreng en als er teveel BOO geroepen werd dan moest de kandidaat van het podium af. Dat gebeurde maar 1 keer (bij een dikke jongen die iets grappigs over dik zijn wilde zeggen maar daarna werd weggeBOOD). Verder waren er een hoop wanna be diva’s, een groep meiden die dans bewegingen maakten waarvan ik niet zou willen dat mijn moeder in de zaal die zou zien en een paar artiesten die WEL mooie muziek maakten. Die hadden gelukkig ook gewonnen.

Missen:

Anna vroeg mij zondag wat ik nou het meeste miste van thuis. Ik vertelde haar dat ik vooral die kleine, suffe dingetjes mis als ik lang van huis ben: kopje thee drinken met mama op de bank of even lekker grappen en grollen met Lars, fietsen door Amsterdam. Deze keer is daar natuurlijk nog bijgekomen dat ik een vriend heb en dat maakt dat er opeens nog meer dingen zijn die je mist: samen een filmpje kijken op de bank, gewoon even knuffelen of samen in slaap vallen (en die andere ‘lichamelijke’ dingen die je heel graag doet als je 21 en 26 bent en van elkaar houd).

Ik denk dat ik mij in elke stad op aarde wel thuis zou kunnen voelen en een poos kan wonen, maar ik denk dat ik mijn kinderen uiteindelijk toch het liefst in een niet al te grote Nederlandse stad met een bos of strand in de buurt opvoed.

En soms is alles ook gewoon even stom:

Op werk vond ik het afgelopen week erg moeilijk. Ik ben halverwege en er is niks spannend meer, het is gewoon werk nu en eigenlijk concludeerde ik dat het allemaal nogal makkelijk is en zeker geen uitdaging voor mij.

Ik ben een echte stagair en sta helemaal onderaan de voedselketen hier. De klusjes die ik moet doen zijn vaak uitvoerend en zeker geen opdrachten waarbij je diep moet na denken. Als er iets is dat ik dit half jaar ook geleerd heb is dat ik ook zeker een intellectuele uitdaging moet hebben en niet alleen maar uitvoerende.

Donderdag had ik mijn midterm gesprek met mijn supervisor en daarin heb ik ook aangegeven dat ik het allemaal best makkelijk vind. We gaan maandag kijken of ik nog wat meer aan sales resultaten kan doen en ik ga mij storten op het her organiseren van alle excel bestanden en de opslagplaats beneden.

Deze stage is dan misschien niet heel moeilijk, het geeft mij wel veel praktijk ervaring, nieuwe contacten en een goede naam en dat vind ik ook zeker wat waard.

Ik denk dat ik het ook even niet meer zag zitten omdat ik moe was en heimwee had en alles gewoon even stom was (dat heppie soms he).

Market:

Deze maand is market, dus dat betekent dat de buyers hier zijn om pre fall 2016 in te kopen. Ik hielp ook tijdens een aantal meetings en ik vond het leuk om de verschillen hiertussen te zien. Vooral buyers van grote winkels kopen echt in aan de hand van cijfers en de collectie van vorig jaar. De kleine winkels gaan meestal meer op hun gevoel af ‘oooh, dit is leuk en dit en dat en we hebben nog een broek nodig’. Dan zijn er ook nog de buyers die meer als stylisten te werk gaan en een mini collectie samen stellen.

Een van mijn interessantere taken deze week was om de circulair te doen. Dat is een update in SAP (programma) waarin staat welke stylen (een style is een kledingstuk) aangepast, verandert of gecancelled zijn. Want soms dan wordt een kledingstuk nadat het is ontworpen en een sample gemaakt alsnog afgekeurd. Bijvoorbeeld een overhemd in HUGO, waar prikkeldraad op stond. Het management vond het niet bij de waarden van Hugo Boss passen, want prikkeldraad is te provocatief. Uit de collectie dus. Andere dingen kunnen zijn dat een stof niet voor handen is, of dat er een kleine aanpassing aan het kledingstuk is gedaan.

Verder moest ik veel kopieren en een andere hoofdtaak was de showroom opgeruimd houden (en dat kan best een tering bende worden).

Oja wat ook nog leuk is om te vermelden: voor de buyers word altijd lunch geregeld. Deze keer was er een catering gehuurd met een heel leger aan obers, die volgens mij in hun vrije tijd ook als model werken. Afvijn het hele kantoor was in rep en roer vanwege al deze mannelijke (hetero) aanwezigheid. Verder lopen er ook pas modellen rond die de kleding aan de buyer kunnen showen. We hebben ook een collectie bodywear hangen, waarbij het model dus leuk in een sexy onderbroek door de showroom wandelt.

Okee, genoeg gepraat, ik moet naar mijn oppas bijbaantje en dan is het weekend hoera!

Groetjes,

Anouk

Naar Do in Buffalo

Dag allemaal!

Het is alweer een poosje geleden dat ik een blogpost heb geschreven. Dat komt omdat het hier voor de Sales afdeling (eindelijk) druk begint te worden.

Nou even een update en dan zal ik verslag uitbrengen van mijn weekendje in Buffalo bij Dominque: Vorige week was de Hugo Boss Sample Sale, alleen voor medewerkers van 55 Water street. De week daarvoor moesten we de hele showroom leeghalen en alle dozen met samples die verkocht mochten worden opmaken, sorteren per item, op hangers doen en vervolgens sorteren per leuk. Stiekem was het best leuk, want we deden dit met alle interns en kletsen tussendoor een heel end weg. Nou vorige week was dus de sample sale en ik werkte 4 keer een halve dag. Ik was helemaal in m’n element, want het was net alsof ik weer bij Look Out op de vloer stond en dure jurken aan het verkopen was. Dat was nu ook zo, alleen waren de dure jurken afgeprijsd naar 150 dollar (voor iedereen die dat veel geld vind: normaal zijn ze minimaal 500).

Ik kreeg heel veel complimenten en een vrouw had zelfs aan de supervisor van de sample sale verteld dat ze van mij het beste verkoop advies ooit had gekregen en dat ik zo’n goed oog had voor wat haar mooi stond. (Vooral dat ze dat aan mij supervisor had verteld was erg fijn J )

Er was echter ook nog een klein dingetje, wel echt een typisch Anouk moment trouwens. Ik stond bij de grote pas spiegel jasjes en jassen aan mannen te verkopen (mocht je ooit in een winkel komen te werken: als mannen aan je vragen: staat dit mij? Doe dan het volgende: bekijk de vent in kwestie, strijk het jasje bij de schouders glad en zeg: ‘weet je wat, ik zou zo met je op date gaan als je dit jasje aan hebt’ Hopsakee verkocht (uiteraard niet doen bij mannen die je vaders leeftijd hebben) Maar deze truc gebruik ik alleen als het jasje echt goed staat. Anders dan veel mensen denken probeer ik nooit iets te verkopen wat totaal niet zit, tenzij de klant in kwestie het zelf prachtig vind). Oke, maar dit was niet wat er gebeurde. Wat er gebeure was dit: er kwam een jongen van ongeveer mijn leeftijd vragen hoe zijn jasje zat. Nou verzoop hij er bijna in, dus ik zei: ‘Of je moet meer hamburgers eten, of je moet meer naar de sportschool. Dan zit het jasje vanzelf goed’. Bleek later dat ie de ziekte van Lyme had (als een teek je bijt) en hij daardoor niet naar de sportschool kan en het een nogal gevoelig onderwerp voor hem is. Oepsefloeps.

Nou goed, dit was mijn avontuur van vorige week, dan zal ik nu wat over Buffalo vertellen!

Donderdag 24 september ging ik namelijk bij mijn vriendin Dominique op bezoek. Zij studeert een semester aan de universiteit van Buffalo, dat is een stadje vlakbij de grens van Canada en een uur vliegen van New York.

Voordat ik ging kwam eerst de paus nog New York in en laat de helicopter landplaats waar ie heenvloog letterlijk NAAST 55 water street zijn. Met het halve kantoor konden wij vanaf de 48^e verdieping het hele spektakel mooi bekijken. We hebben een aantal telescopen staan om mensen te kunnen begluren en dat kwam nu goed uit. Ik heb eerst uitgebreid de leger boten met geweren zo groot als harpoenen bestudeerd en toen de paus aankwam kon ik z’n achterhoofd zien alsof ie naast mij stond. Zijn achterhoofd ja, want zijn helicopter kwam aan, de auto reed voor, hij deed letterlijk drie stappen (of misschien waren het er zelfs 2) en toen zat hij in de auto. Maaaar, ik kan nu wel zeggen dat de paus nog best een hoop haar heeft voor een oude man.

Afvijn, daarna vertrok ik naar JFK, waar alle vliegtuigen vertraging hadden (weer vanwege de paus) en om ongveer half 1 ’s nachts landde ik in Buffalo. Daar stond Do mij al op te wachten, samen met drie jongens, erg leuk ontvangst commite. We reden meteen door naar de kroeg, waar ik m’n ogen uit keek. In New York doft iedereen zich best wel op en is het ook gewoon sjiek te noemen. In Buffalo werden er door de meiden OF de Engels outfit gedragen OF gewoon spijkerbroekkie en gympen. Voor wie niet weet wat de Engelse outfit is: zo min mogelijk, zo goedkoop mogelijk, zo veel glitter als mogelijk is. Hartstikke leuk dus!

Nou om 3 uur viel ik bijna om, dus toen doken we lekker ons bed in. De volgende ochtend was het ontbijten in de kantine, waar er een geheel buffet voor ons klaar stond en je alles onbeperkt kan pakken. Ik zag veel gefrituurde dingen, bah.

Om 10 uur zat ik samen met Dominique achter ons Amerikaanse school tafeltje, ja zo eentje die je naar de zijkant kan klappen en waar je zo’n leun stuk voor je arm hebt. Ik volgde een les health communication, wat er op neerkomt dat je je in de patient moest verplaatsen en bedenken op welke manier je het probleem voor hem/haar ging oplossen. Duurde maar 50 minuten en toen gingen we samen met Aileen naar een grote shopping mall. Daarna reden we naar downtown Buffalo, waar ik nog even met een grote boot op de foto ging en we lekker lunchden.

’s Avonds gingen we met een grote groep naar een restaurant, want een van de jongens was jarig. 21 jaar, wat erg fijn is hier in Amerika want dan mag je legaal dronken worden.

Zaterdag kreeg ik een rondleiding over de campus. Dat is groooot! De campus is net zo groot als Dronten, een dorp naast Lelystad. Er is een professioneel basketbal veld met tribunes, een theater zo groot als de Agora, een 50 meter 10 banen zwembad met springtoren, een bibliotheek, OVERAL kan je eten (eerlijk, het zou helemaal niks voor mij zijn, ik zou na een maand een potvis zijn), een American Football veld en ga zo maar door. Er rijden bussen rond op de campus om je overal naar toe te brengen.

Na de rondleiding gingen Dominique, Tico en ik zwemmen en ik gaf zwemles. Na de lunch begon de American Football wedstrijd! Ik had er best naar uitgekeken, maar iedereen zei dat het heel saai is. Dat is het niet, zolang ze wat doen. Het probleem is alleen dat ze letterlijk 75% van de tijd niets doen, want een partje van 15 minuten duurt een uur. Na twee uur waren we er wel weer klaar mee en de Bulls stonden tevens achter. De cheerleaders en toeter meisjes waren wel heel leuk. Blijkbaar heb je twee groepen cheerleaders, door de jongens simpel uitgelegd als ‘de lelijken die lenig zijn’  en ‘de knappen die dansen’. De lenige meisjes zijn die piramides enzo maken en de dansers zijn die joelende met pompons. Weer wat geleerd.

 

's Avonds gingen we naar een huisfeest bij een jongen thuis. Ik voelde mij weer net 16: domme drank spelletjes spelen, door de wijk heen rennen/lopen/gek doen en niet denken aan morgenochtend. Geweldig hilarische nacht gehad.
Zondag gingen Dominique, Tico en Aileen en ik op een mini road trip naar Canada! Paspoorten en alle documenten mee, op naar de Niagara Falls!
We gingen expres naar de Canadese kant, omdat de watervallen aan die kant groter zijn en je ze beter kunt zien. (jaaa en ik kreeg nog een stempel in mijn paspoort!)
Nou heb ik de afgelopen jaren heel wat watervallen gezien, maar dit was wel de indrukwekkenste. Wat een hoeveelheden water komt daar naar beneden zeg! Als de wind even van de verkeerde kant blies werd je zeiknat door alle waterdamp.
Er was een hele mooie, dubbele regenboog te zien, nouja de foto's spreken voor zich...

Daarna reden we verder Canada in, er was een mooie sightsee route langs wijngaarden en bossen.
Onderweg kwamen we nog langs een fort waar een of ander LARP feest was. Dat zijn van die mensen die zich verkleden als ridders en dan doen alsof ze in een of andere fantasie wereld leven. Wij natuurlijk even kijken (en lachen!).

's Avonds aten we in Niagara on the Lake, een klein dorpje vlakbij een groot meer waar ook Toronto aan ligt. Het was een super schattig dorpje, met allemaal leuke huisjes.

Maandag ochtend moest ik heeeel vroeg op, want kwart voor 6 ging mijn vliegtuig. 7 uur landde ik weer in New York en kon zo door naar 55 Water Street, waar de sample sale al in volle gang was. (jaaa ik heb ook een heleboel gekocht, maar daar vertel ik een andere keer weer over)

Nou, voor iedereen die het tot het einde van dit bericht heeft gered: hartstikke leuk, je bent weer helemaal up to date wat betreft mijn avonturen hier.
Volgende keer zal ik weer wat over werk vertellen, want meerdere mensen beginnen zich al af te vragen of ik daar ook nog wat doe, omdat ik het zo druk lijk te hebben met andere dingen haha!

Tot de volgende keer,
Anouk