woensdag 7 oktober 2015

Naar Do in Buffalo

Dag allemaal!

Het is alweer een poosje geleden dat ik een blogpost heb geschreven. Dat komt omdat het hier voor de Sales afdeling (eindelijk) druk begint te worden.
Nou even een update en dan zal ik verslag uitbrengen van mijn weekendje in Buffalo bij Dominque: Vorige week was de Hugo Boss Sample Sale, alleen voor medewerkers van 55 Water street. De week daarvoor moesten we de hele showroom leeghalen en alle dozen met samples die verkocht mochten worden opmaken, sorteren per item, op hangers doen en vervolgens sorteren per leuk. Stiekem was het best leuk, want we deden dit met alle interns en kletsen tussendoor een heel end weg. Nou vorige week was dus de sample sale en ik werkte 4 keer een halve dag. Ik was helemaal in m’n element, want het was net alsof ik weer bij Look Out op de vloer stond en dure jurken aan het verkopen was. Dat was nu ook zo, alleen waren de dure jurken afgeprijsd naar 150 dollar (voor iedereen die dat veel geld vind: normaal zijn ze minimaal 500).
Ik kreeg heel veel complimenten en een vrouw had zelfs aan de supervisor van de sample sale verteld dat ze van mij het beste verkoop advies ooit had gekregen en dat ik zo’n goed oog had voor wat haar mooi stond. (Vooral dat ze dat aan mij supervisor had verteld was erg fijn J )
Er was echter ook nog een klein dingetje, wel echt een typisch Anouk moment trouwens. Ik stond bij de grote pas spiegel jasjes en jassen aan mannen te verkopen (mocht je ooit in een winkel komen te werken: als mannen aan je vragen: staat dit mij? Doe dan het volgende: bekijk de vent in kwestie, strijk het jasje bij de schouders glad en zeg: ‘weet je wat, ik zou zo met je op date gaan als je dit jasje aan hebt’ Hopsakee verkocht (uiteraard niet doen bij mannen die je vaders leeftijd hebben) Maar deze truc gebruik ik alleen als het jasje echt goed staat. Anders dan veel mensen denken probeer ik nooit iets te verkopen wat totaal niet zit, tenzij de klant in kwestie het zelf prachtig vind). Oke, maar dit was niet wat er gebeurde. Wat er gebeure was dit: er kwam een jongen van ongeveer mijn leeftijd vragen hoe zijn jasje zat. Nou verzoop hij er bijna in, dus ik zei: ‘Of je moet meer hamburgers eten, of je moet meer naar de sportschool. Dan zit het jasje vanzelf goed’. Bleek later dat ie de ziekte van Lyme had (als een teek je bijt) en hij daardoor niet naar de sportschool kan en het een nogal gevoelig onderwerp voor hem is. Oepsefloeps.
Nou goed, dit was mijn avontuur van vorige week, dan zal ik nu wat over Buffalo vertellen!

Donderdag 24 september ging ik namelijk bij mijn vriendin Dominique op bezoek. Zij studeert een semester aan de universiteit van Buffalo, dat is een stadje vlakbij de grens van Canada en een uur vliegen van New York.
Voordat ik ging kwam eerst de paus nog New York in en laat de helicopter landplaats waar ie heenvloog letterlijk NAAST 55 water street zijn. Met het halve kantoor konden wij vanaf de 48e verdieping het hele spektakel mooi bekijken. We hebben een aantal telescopen staan om mensen te kunnen begluren en dat kwam nu goed uit. Ik heb eerst uitgebreid de leger boten met geweren zo groot als harpoenen bestudeerd en toen de paus aankwam kon ik z’n achterhoofd zien alsof ie naast mij stond. Zijn achterhoofd ja, want zijn helicopter kwam aan, de auto reed voor, hij deed letterlijk drie stappen (of misschien waren het er zelfs 2) en toen zat hij in de auto. Maaaar, ik kan nu wel zeggen dat de paus nog best een hoop haar heeft voor een oude man.
Afvijn, daarna vertrok ik naar JFK, waar alle vliegtuigen vertraging hadden (weer vanwege de paus) en om ongveer half 1 ’s nachts landde ik in Buffalo. Daar stond Do mij al op te wachten, samen met drie jongens, erg leuk ontvangst commite. We reden meteen door naar de kroeg, waar ik m’n ogen uit keek. In New York doft iedereen zich best wel op en is het ook gewoon sjiek te noemen. In Buffalo werden er door de meiden OF de Engels outfit gedragen OF gewoon spijkerbroekkie en gympen. Voor wie niet weet wat de Engelse outfit is: zo min mogelijk, zo goedkoop mogelijk, zo veel glitter als mogelijk is. Hartstikke leuk dus!
Nou om 3 uur viel ik bijna om, dus toen doken we lekker ons bed in. De volgende ochtend was het ontbijten in de kantine, waar er een geheel buffet voor ons klaar stond en je alles onbeperkt kan pakken. Ik zag veel gefrituurde dingen, bah.
Om 10 uur zat ik samen met Dominique achter ons Amerikaanse school tafeltje, ja zo eentje die je naar de zijkant kan klappen en waar je zo’n leun stuk voor je arm hebt. Ik volgde een les health communication, wat er op neerkomt dat je je in de patient moest verplaatsen en bedenken op welke manier je het probleem voor hem/haar ging oplossen. Duurde maar 50 minuten en toen gingen we samen met Aileen naar een grote shopping mall. Daarna reden we naar downtown Buffalo, waar ik nog even met een grote boot op de foto ging en we lekker lunchden.
’s Avonds gingen we met een grote groep naar een restaurant, want een van de jongens was jarig. 21 jaar, wat erg fijn is hier in Amerika want dan mag je legaal dronken worden.
Zaterdag kreeg ik een rondleiding over de campus. Dat is groooot! De campus is net zo groot als Dronten, een dorp naast Lelystad. Er is een professioneel basketbal veld met tribunes, een theater zo groot als de Agora, een 50 meter 10 banen zwembad met springtoren, een bibliotheek, OVERAL kan je eten (eerlijk, het zou helemaal niks voor mij zijn, ik zou na een maand een potvis zijn), een American Football veld en ga zo maar door. Er rijden bussen rond op de campus om je overal naar toe te brengen.
Na de rondleiding gingen Dominique, Tico en ik zwemmen en ik gaf zwemles. Na de lunch begon de American Football wedstrijd! Ik had er best naar uitgekeken, maar iedereen zei dat het heel saai is. Dat is het niet, zolang ze wat doen. Het probleem is alleen dat ze letterlijk 75% van de tijd niets doen, want een partje van 15 minuten duurt een uur. Na twee uur waren we er wel weer klaar mee en de Bulls stonden tevens achter. De cheerleaders en toeter meisjes waren wel heel leuk. Blijkbaar heb je twee groepen cheerleaders, door de jongens simpel uitgelegd als ‘de lelijken die lenig zijn’  en ‘de knappen die dansen’. De lenige meisjes zijn die piramides enzo maken en de dansers zijn die joelende met pompons. Weer wat geleerd.
 






's Avonds gingen we naar een huisfeest bij een jongen thuis. Ik voelde mij weer net 16: domme drank spelletjes spelen, door de wijk heen rennen/lopen/gek doen en niet denken aan morgenochtend. Geweldig hilarische nacht gehad.
Zondag gingen Dominique, Tico en Aileen en ik op een mini road trip naar Canada! Paspoorten en alle documenten mee, op naar de Niagara Falls!
We gingen expres naar de Canadese kant, omdat de watervallen aan die kant groter zijn en je ze beter kunt zien. (jaaa en ik kreeg nog een stempel in mijn paspoort!)
Nou heb ik de afgelopen jaren heel wat watervallen gezien, maar dit was wel de indrukwekkenste. Wat een hoeveelheden water komt daar naar beneden zeg! Als de wind even van de verkeerde kant blies werd je zeiknat door alle waterdamp.
Er was een hele mooie, dubbele regenboog te zien, nouja de foto's spreken voor zich...








Daarna reden we verder Canada in, er was een mooie sightsee route langs wijngaarden en bossen.
Onderweg kwamen we nog langs een fort waar een of ander LARP feest was. Dat zijn van die mensen die zich verkleden als ridders en dan doen alsof ze in een of andere fantasie wereld leven. Wij natuurlijk even kijken (en lachen!).



's Avonds aten we in Niagara on the Lake, een klein dorpje vlakbij een groot meer waar ook Toronto aan ligt. Het was een super schattig dorpje, met allemaal leuke huisjes.
Maandag ochtend moest ik heeeel vroeg op, want kwart voor 6 ging mijn vliegtuig. 7 uur landde ik weer in New York en kon zo door naar 55 Water Street, waar de sample sale al in volle gang was. (jaaa ik heb ook een heleboel gekocht, maar daar vertel ik een andere keer weer over)








Nou, voor iedereen die het tot het einde van dit bericht heeft gered: hartstikke leuk, je bent weer helemaal up to date wat betreft mijn avonturen hier.
Volgende keer zal ik weer wat over werk vertellen, want meerdere mensen beginnen zich al af te vragen of ik daar ook nog wat doe, omdat ik het zo druk lijk te hebben met andere dingen haha!

Tot de volgende keer,
Anouk

Geen opmerkingen:

Een reactie posten