Simba op schoot

Hoi allemaal,

Om mijn liefde voor de Lion King te begrijpen moeten we even wat jaartjes terug gaan in de tijd…

Ik was drie jaar oud toen mijn ouders besloten dat het tijd was om mijn geliefde speen vaarwel te zeggen. Aangezien ze dus ook al 3 jaar ervaring hadden met het fenomeen ‘hoe voed ik Anouk op’ wisten ze dat dit niet zomaar vanzelf zou gaan. Als tegenprestatie bedachten ze dat ik een film zou krijgen en aangezien ik bij de oppas altijd voor dezelfde keuze ging was het resultaat niet zo verassend: de Leeuwenkoning.

Overdag vond ik deze transactie geweldig, zittend voor de tv met al die dieren voor mijn neus, maar ’s avonds in bed zonder mijn geliefde bibi voelde ik mij redelijk in het ooitje genomen. Afvijn, de speen was weg en mijn Lion King liefde was geboren.

Jarenlang heb ik tranen met tuiten gehuild als Mufassa dood ging, al snapte ik tot 8 jaar terug nooit zo goed waarom Simba dacht dat hij hiervoor verantwoordelijk was.

Volgens mij was het in groep 7 dat oma van Koningsbruggen ons meenam naar de musical. Wat was het prachtig! De kostuums, het decor, de muziek, het acteren!

Een jaar later, in groep 8 was het tijd voor de eindmusical. En raad eens welke wij deden dat jaar?

Gisteravond was het eindelijk zover en mocht ik deze show op Broadway zien. Maar, Sam had nog een andere verassing geregeld: van te voren kreeg ik een tour backstage! Via de achterdeur gingen we naar binnen (Sam hoeft niet eens een pasje te laten zien, zijn gezicht alleen is genoeg) en met de lift kwamen we bij het podium terecht. Omdat de musical zo ontzettend veel props heeft worden een heleboel daarvan naast het podium omhoog getakeld. Ik mocht toekijken hoe langzaam de olifanten, gnoes, grasmatten en zebras naar beneden kwamen. Aan de zijkanten werd alles neergezet en er was gewoon te veel om te bekijken. In de kleedkamer kon ik alle kostuums van dichtbij zien, prachtige, op Afrikaanse dracht geinspireerde kleding, vol met kraaltjes en borduursels. Ik liep heen en weer over het podium (wat altijd kleiner lijkt als je er op staat) en bekeek het testen van geluid en licht.

Vervolgens mocht ik onder het toneel bekijken hoe Pride Rock werkt en alle andere beweegbare delen van het toneel. Daar lag ook ‘Stiffy’ zo gedoopt door de backstage mensen (raad maar eens waarom), oftewel de pop die baby Simba voorstelt. Met z’n 2en mochten we op de onderste treden van Pride Rock zitten en FOTO! J

Daarna nam Frank, de gids, ons mee naar boven op het dek. Zo heet de overloop achter het toneel waar de achtergronden naar beneden en naar boven worden gehesen. Veel gaat automatisch, maar een aantal dingen moeten met de hand. Ik zag ook nog het hok van de persoon die het volglicht bediend. Ik via een smalle ladder een klein overloopje op, terwijl diep onder mij druk met props heen en weer werd gelopen. Ik kwam terecht in een kamertje wat je nog het beste kan omschrijven als een een schuilhok voor soldaten onder de grond tijdens de eerste wereldoorlog (inclusief naakte vrouwen aan het wandje!). Er was net genoeg ruimte voor een stoel en de schrijnwerper en een kleine tweede stoel voor tijdens de pauzes.

Weer terug op aarde mocht ik zien waar de kleedkamers waren. Ik zag de mannen die Timon en Pumpa spelen en schudde de hand van Zazu.

Vervolgens gingen Sam en ik even snel wat eten en om 8 uur was ik terug voor de show.

Al bij de eerste tonen van het openingslied kreeg ik een brok in m’n keel en ik heb tijdens de voorstelling een paar keer, net als die driejarige die zonder speen voor de tv zat, zitten snikken.

Allemachtig prachtig, wat was het geweldig en mooi en leuk en spannend en knap en gewoon wauw. Ik concentreerde mij nu niet zozeer op het verhaal, maar genoot voornamelijk van de prachtige visuals, dans en kostuums. Veel te snel was de avond voorbij en kwamen de acteurs op voor het applaus.

Wat een geweldige ervaring was dit weer en wat ben ik ontzettend blij met mijn super lieve landlord, die dit allemaal mogelijk heeft gemaakt!

Tot gauw,

Anouk

 

 Testen of Pride Rock werkt.

De grasmatten die op de hoofden van dansers worden gedragen.

Heeel veel kostuums,

Op het toneel!

Met Simba op de treden van Pride Rock.

Hoog boven het toneel.

Mufasa zegt ons gedag.

Dit zijn foto's van internet van de show zelf:

Werken bij Hugo Boss & andere spannende dingen

Hoi allemaal,

Week 4 op kantoor is net begonnen en ik heb nog geen een bericht gewijd aan mijn werk bij Hugo Boss. Dus bij deze, dan weet je dat het niet al te spannend gaat worden J.

Over het algemeen heb ik veel ‘administrative’ taken uitgevoerd afgelopen dagen. Dat komt neer op het kopieren van de stylesheets uit de showroom (dit zijn kaarten met hierop een technische tekening van het kledingstuk, de staaltjes stof waarin het besteld kan worden en de kleding/kleur etc codes. Van elk kledingstuk is zo’n kaart. En ja inderdaad, van de HUGO afdeling (waar ik dus werk) moest ik voor dit seizoen ALLE kaarten kopieren), heel veel gaatjes rammen in hele grote pakken papier en die vervolgens in heel veel binders doen, dingen op volgorde leggen, de showroom opruimen. Ik denk dat deze taken ong 75% van mijn tijd in beslag hebben genomen.

Interesantere dingen die ik heb gedaan:

-Helpen tijdens het buying proces: Vorige week was de laatste week dat buyers zomer 2016 konden inkopen. Wij hebben buyers van specialty stores, francise stores en de majors (majors zijn de grote warenhuizen). Ik hiel tijdens de verkoop aan buyers van specialty stores. Dit kan bijvoorbeeld iemand zijn die een eigen winkel heeft, maar als het een keten is dan zijn er gewoon mensen die echt als baan ‘buyer’ hebben. Even voor de duidelijkheid: buyers kopen delen van de collectie in waarin zij potentie zien. Sommige dingen die wij in de showroom hebben hangen komen nooit in de winkels, omdat niemand er geld in ziet. Als buyer voor een groot warenhuis moet je bovenop de trends zitten en precies weten wat er speelt en dus wat er gaat verkopen.

Ik mocht toekijken en luisteren en helpen de stylesheets van de gekozen kledingstukken te vinden en die daarna kopieren (alweer). De kopien worden opgestuurd zodat de buyers precies weten wat ze gekocht hebben en wij ook.

-Knowledge packages maken: Voor de grote warenhuizen (Nordstrom, Bloomingdales etc.) is Carly, mijn supervisor, van de week op werk bezoek geweest. Ze heeft presentaties gegeven over de nieuwe collectie, Winter 2015, zodat de medewerkers precies weten wat ze gaan verkopen. Ik heb de boekjes mogen maken met daarin afbeeldingen van alle kledingstukken.

-Bijhouden van de sales reports: Elke week komen de sales reports van Bloomingdales en Nordstrom binnen. Omdat we net met het nieuwe seizoen zijn begonnen heb ik als taak gekregen om voor de belangrijkste styles (kledingstukken) van deze warenhuizen bij te houden hoe de verkoop gaat en hierover verslag uit te brengen. Dit vind ik natuurlijk erg leuk en interessant dus ik ben heel blij met deze taak.

-De cage op orde houden: Beneden in de kelder van het gebouw is een grote opslagruimte, waar elke afdeling zijn eigen hok heeft. Het is mijn taak om voor HUGO alle samples naar beneden te brengen of dingen op te halen als er iets nodig is.

-Ik moet ook veel dingen weg sturen of formulieren op stellen om dingen terug te krijgen.

-Kwaliteits formulieren invullen voor de online winkels van warenhuizen.

Zoals je ziet is er hartstikke veel te doen voor mij en ik hoef mij eigenlijk nooit echt te vervelen. De dagen gaan supersnel voorbij en voor ik het weet is het half 6 en mag ik naar huis. We worden goed begeleid en als stagair mag je altijd vragen stellen. De sfeer op kantoor is heel relaxed: er word de hele dag muziek gedraaid en de ceo zegt iedereen gedag. Verder heb ik al vrienden gemaakt met ‘B Men’ (een soort wannabe gangster, die werken hier ook) in de mailingroom, want toen hij op de eerste dag zijn naam zei, vertelde ik dat ik eigenlijk een B girl ben, omdat mijn achternaam met een B begint. Sindsdien roept hij altijd ‘Yooo B-girl’ als ie mij ziet.

Oftewel, er is hier totaal geen devil wears Prada sfeer en je wordt ook zeker niet uitgebuid als stagair.

Verder heb ik het hartstikke druk met leuke dingen doen na werk. Vorige week nam Sam mij mee naar de afterparty van de openings night van ‘Hamilton de Musical’. Het was een enorm feest met heel veel beroemde mensen. Ik heb Lucy Lu en Jack Gyllenhaal gezien (google ze maar). Sarah Jessica Parker, Marc Jacobs en Anna Wintour waren er blijkbaar ook. Het was een super grote zaal en je kon onbeperkt drank en eten halen. Om 10 uur was er vuurwerk en dat was serieus het grootste en mooiste vuurwerk wat ik ooit heb gezien. Boven de Hudson rivier was er wel 20 minuten lang op muziek een prachtige show te zien, de hele rivier was verlicht. Ondertussen werden er New Yorkse nummers gedraaid en ik moest echt continu denken: ‘What de ***, waar ben ik NOU WEER beland?!’ Echt ongelovelijk. Daarna traden de Roots op, die ik niet kende (blijkbaar waren ze ook beroemd), maar die wel heel goed waren.

Daarnaast was ik afgelopen zaterdag naar een basketball game van de New York Liberty’s in Madison Square Garden, ook al zo’n ding dat je altijd op de tv ziet en dan zit je er zelf! Het was echt een hele show, van te voren werd het Amerikaanse volkslied gezongen door een klein meisje en iedereen moest staan. Tussen de partjes door waren er cheerleaders en dans en werden er handdoeken het publiek in geschoten en mensen gefilmd. Die Amerikanen gingen (weer eens) helemaal uit hun dak, echt hilarisch om te zien.

Met de andere interns is het ook heel leuk, er word veel met elkaar afgesproken, drankjes gedronken, uit gegaan etc. Donderdag waren we met een groep meiden uit en vrijdagmiddag gingen we (uitbrakken op) naar het strand.

Tussen alle bedrijven door ga ik ook nog regelmatig zwemmen (had ik al gezegd dat ik het vrijheidsbeeld kan zien vanuit het zwembad), naar yoga (bleek nog best lenig te zijn, was dat synchroonzwemmen ooit nog ergens goed voor) en pilates (dat is gek, maar wel goed voor mijn niet bestaande buikspieren).

Kortom ik vind het hartstikke leuk hier en wil voorlopig nog helemaal niet naar huis!

(al heb ik af en toe heus wel een beetje heimwee vissen in m’n buik, maar die gaan ook weer gauw weg)

Greetz from the big apple!

Een weekendje Hamptons

Hoi allemaal,

Even een klein berichtje over mijn weekend in the Hamptons. Wat was het er lekker! Voor alle duidelijkheid: Sam (mijn NY grandpa/housemate) heeft in West Hampton een zomerhuis. Vrijdagavond reden we er samen met Jeter (de hond) heen. Deze week zijn Frits en Beth en hun familie namelijk in het huis! Frits is de jeugdvriend van papa en mama en is getrouwd met een Amerikaanse, Beth. Sam is hun schoonbroer en zo heb ik dus ook een kamer bij hem gevonden.

Vrijdagavond kreeg ik eerst een rondleiding door het huis, wat erg groot, erg licht en erg fijn is. Er zijn 5 slaapkamers, 2 badkamers, 2 woonkamers, een eetkamer, een keuken, een groot terras, een zwembad en een paadje wat leidt naar een steiger dat uitkomt bij de kreek. Deze kreek komt uit in een baai en de baai komt uit in de oceaan (snap je).

Zaterdag kreeg ik eerst in de open auto een rondleiding door het dorp. Heel veel grote huizen en een schattig centrum. Er was farmersmarket, dus allemaal leuke kraampjes met lekkere dingen. Ook was er een kunstmarkt, waar veel moois te zien was. De rest van de middag heb ik aan het zwembad gelegen, gelezen (This side of Paradise van Fitzgerald en voor de ontspanning Minoes) en zelfs nog een middagdutje gedaan. Aan het einde van de middag kwam familie de Goede (ze hadden pech gehad met de trailer van de boot). De moeder van Frits, Lien, was ook mee. Zij woont vlak bij opa en oma van Koningsbruggen en spreekt niet heel goed engels, dus ik heb gezellig met haar gekletst. We hadden diner met corn van de grill en het was erg gezellig.

Zondag gingen Luke en ik, na een ontbijt van bagels en muffins, peddelen met de kano en het peddelboard. Dat laatste is een grote surfplank waar je op moet staan en dan peddelen. Errug populair in Amerika, want het schijnt een geweeeeldige workout te zijn. Je zag dan ook een hoop yoga mutsen (en een verdwaalde Hollander dus) met die dingen. We peddelden helemaal de baai uit.

Toen we terug waren gingen we met de speedboot de baai in. Eerst op de tube, wat heel erg leuk is en erg hobbelig (en ik af en toe flink aan mn bikini moest hijsen, aangezien ik heb anders zeker zou verliezen). Daarna ging Luke op het wakeboard, wat ik vervolgens natuurlijk ook wilde proberen! Het lukte mij helaas nog niet om rechtop te komen, want het is super moeilijk om je op te trekken met een snowboard aan je voeten, zonder door het water te worden gesleurd. En als je dan eenmaal staat moet je OOK weer zorgen dat je niet VOOROVER klapt. Afvijn, wel de rest van de week spierpijn gehad, zwaar dat het is!

Aan het einde van de middag reden Sam en ik weer terug naar de stad. Het was niet alleen druk op de weg, maar ook in de lucht: helicopters vlogen af en aan met rijke beroemdheden die ook weer terug naar huis gingen. Het was een heerlijk weekend en volgende week ga ik weer, want ik wil nog rechtop kunnen staan met wakeboarden! (de fotos hiervan komen later, want die staan op Frits’ telefoon).

 

Tot gauw!

 

Anouk

Jeter, Sam's hond.

De veranda.

Jaaaaa!

Met de hele familie aan tafel.

Sam's huis in de Hamptons.

De woonkeuken

De logeerkamer waar ik in verbleef

Een beknopte samenvatting in beeldmateriaal van mijn eerste week New York

Gek kunstwerk

Chelsea market was vroeger de oreo koekjes fabriek.

Op de High Line: tussen de bloemen, midden in de stad!

De voordeur van Carrie Bradshaw uit Sex and the City

9/11 memorial: erg groot, erg mooi, erg indrukwekkend.

Freedom tower

Bij Wallstreet: Voor op Dirk Jans bureau.

Mooie gebouwen

Empire state building

Ik weet een geweldige plek voor 1$ dumplings!

Chinatown

Straatkunst

Bij Bloomingdale's

De cupcake atm: de hele dag door cupcake's pinnen.

Heeeele grote huizen aan de Upper East Side.

In Central Park

Bethesda fountain, populair in trouwfoto's.

Groetjes van de eekhoorn!