All the single ladies

In mijn team van 9 meiden zijn er 3 (inclusief ik) met een relatie. De 6 singles hoor je regelmatig klagen over het feit dat ze ‘Mister Right’ nergens kunnen vinden en dat ze vermoedelijk eeeuwig alleen blijven.

Nou schijnt het algemeen bekend te zijn dat er in NYC een tekort is aan single mannen tussen de 20-30. Na wat research gedaan te hebben op internet bleek dit dus NIET waar te zijn. Het probleem is alleen dat Manhattan bevolkt is met single vrouwen en dat de meeste single mannen in New York, buiten Manhattan wonen.

Overall zijn er meer single mannen dan vrouwen in deze stad.

Vanwaar dan toch dit hardnekkige gerucht? (en tevens een favoriet argument onder de single vrouwen)

Persoonlijk geloof ik dat een hoop vrouwen in deze stad lijden aan het (door mij bedachte) SATC-Syndroom (Sex and the City Syndroom). Wie, net als ik, alle 6 seizoenen van deze serie heeft gekeken zal na seizoen 4 ook wel eens klaar geweest zijn met deze 4 vrouwen, die een man na een date afwijzen omdat hij niet de juiste schoenen aanhad, ze niet had mee genomen naar een lekker restaurant, zijn moeder was vervelend, kortom: er was altijd wel WAT en hij was nooit PERFECT.

Echter, deze 4 vrouwen bleven wel altijd hangen in een soort droom (het SATC-Syndroom dus) van een prins op een wit paard met een stralende glimlach, een strak lijf, geweldige seks en een prachtig penthouse aan de upper Eastside (die ze aan het einde van seizoen 6 ook allemaal kregen).

Naar mijn idee zijn een hoop vrouwen in deze stad een beetje blijven hangen bij deze droom (en het feit dat er in Manhattan de meeste single vrouwen wonen (net als de SATC dames) is wat mij betreft een goede onderbouwing voor mijn theorie J).

Toen ik vertelde dat ik mijn vriend via Tinder had ontmoet (ook hier een bekend fenomeen) werd mij eerst zeer skeptisch gevraagd hoe serieus het was en hoe lang we al bij elkaar waren.Want de liefde van je leven, nee die zoek je niet op via een app, die kom je tegen in de metro waar je per ongeluk tegen hem opbotst en hij koffie over je heen knoeit, waarna hij de volgende ochtend, om het goed met je te maken, met een bos rozen en een serenade op je stoep staat te wachten, waarna je nog lang en gelukkig leeft.

Nou moet ik ook eerlijk bekennen dat ik niet erg onder de indruk ben van de New Yorske man. Ze zijn klein, zijn dol op hun werk en een diepgaand gesprek zit er eigenlijk nooit in. Erg leuke kleren dragen ze ook niet. Maar is dat niet juist een heerlijke uitdaging in een nieuwe relatie? In plaats van zijn kleding af te kraken samen gaan winkelen en een nieuwe garderobe aanschaffen? Als hij dol is op zijn werk dan zeg je tegen hem dat je het daar niet over wilt hebben?

Mijn advies voor al die jammerende singles hier: stop met zeuren, start met daten (op JOUW initiatief) en zie een imperfectie hier en daar door de vingers.

Voor je het weet ben je genezen van je syndroom en bleek mister perfect al een poosje voor je te staan.

http://visualizing.nyc/nyc-zip-codes-singles-map/