Hoi allemaal,
Nou hehe, het moment is daar: ik ga toch nog echt zeker naar New York!
Terwijl Dirk Jan en ik in Spanje zaten kregen ik eindelijk de gegevens en codes binnen om een afspraak bij de ambassade te maken. In eerste instantie was de eerst volgende afspraak pas mogelijk op 11 augustus, maar gelukkig kwam ik in aanmerking voor een spoed afspraak. Dat was dus gisteren.
De Amerikaanse ambassade, een hoofdstuk apart:
Het Amerikaanse-veiligheids-regeltjes-feest begon buiten op de stoep al: We moesten ons opsplitsen in 2 groepen, namelijk een groep zonder elektrische apparaten (ong. 5 mensen, waaronder ik, met dank aan Dominique die vorige maand hier al was) en een groep mét apparaten (de overige 40 man). Wij werden als eerste gescreend en daarna moesten we binnen onze tas en alles wat van ijzer was afgeven. Daarna door het security poortje en daarna naar de wachtkamer.
Voor mij was een jongen wiens telefoon per ongeluk was aangegaan in z'n broek. De security meneer vroeg heel lief en aardig of ie hem weer uit wilde zetten. Not natuurlijk. (Can you put off your cell phone RIGHT NOW? I SAID RIGHT NOW.)
Afijn, de wachtkamer was volgens mij een soort kogelvrij gedeelte, want je moest eerst door een HELE zware deur heen. Ik moest echt letterlijk als een tekenfilm figuurtje op m'n hakken met twee handen aan die deur hangen en dan ben ik nog niet eens een frêle ballerina.
Voor de rest was het niet zo spannend, ik moest m'n vingertoppen laten scannen en de man achter de balie vond m'n foto erg rood. Ach ja, ze moeten iets te zeuren hebben.
Daarna moest ik nog naar een andere man toe, die mij vragen zou stellen. Het enige wat ie vroeg was wat ik bij Hugo Boss ga doen en toen was ik klaar en was mijn aanvraag geaccepteerd.
Toen ik buiten stond was ik weer eens erg blij dat ik een blonde Hollander ben, waardoor dit soort grappen altijd een stuk makkelijker gaan. Ik weet nog dat ik door de douane van Hong Kong heen moest en dat een Colombiaans meisje uit mijn groep er uit werd gevist en vragen moest beantwoorden. Terwijl zij echt letterlijk nooit een vlieg kwaad zou doen in haar leven.
Tassen inpakken, nog een hoofdstuk apart:
Ach man, ik ben toch echt een inpak dweil. Mijn eerste plan van aanpak ging als volgt: Alles wat ik ZEKER aan doe gaat in de koffer, alles wat ik zeker NIET aan ga doen gaat in de doos.
Ja inderdaad, ik kwam er gisteren al achter dat dat niet gaat werken, aangezien mijn ene koffer al helemaal vol is en mijn bank nog vol ligt met ZEKER spullen.
Gelukkig heb ik 2 koffers ingeboekt en kan ik ook nog 10 kilo kwijt in mijn handbagage koffertje.
Persoonlijk vind ik inpakken voor een half jaar mode stage een stuk moeilijk dan inpakken voor een half jaar backpacken. Toen moest alles óf warm óf verkoelend óf gewoon handig zijn. Leuk en mooi kwamen pas als laatst. Nu moet ik natuurlijk wel een beetje fashionable voor de dag kunnen komen.
Ik ga zometeen die ene volle koffer nog maar een keertje open maken en er wat dingen uit halen. Komt vast goed.
En wanneer ga je nou echt weg?
Vrijdag 17 juli met vlucht KL0641 (met KLM! joehoe) om half 2 vanaf Schiphol stijg ik op.
Half 12 dus verzamelen voor de uitzwaai club.
Tot de volgende keer!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten